Przygotowania czas zacząć. 29 lipca start w Supraślu razem z Zetinho.
Trasa bardzo przyjemna, sekcja interwałowa z początkiem trasy. Powrót dosyć płaski. Za Sztutowem w stronę Kątów Rybackich kolejna sekcja interwałów, choć już trochę lżejszych. Wjazd na szosę, zjazd na bazę.

Pokaż trasę GPS


Ps. W sobotę przyjeżdża trener:) Szykuje się ostre zapierdol:)

Już jutro Toruń. Zgłaszam gotowość:)

Już niebawem Toruń. Kręcenie według planu:)



CIEKAWE JAK SMAKUJĄ TAKIE MIODY:)

Ostatni raz jadłem żurek przed jazdą. Komfort prawie żaden:)

tak żeby mięśnie nie ostygły:)

planu ciąg dalszy

Jazda w terenie. Trening przed Toruniem

Pokręciłem dzisiaj sobie zgodnie z założeniem tylko po lesie, tak żeby sobie pokręcić . Noga kręciła , choć czuję po sobie, że do dłuższych maratonów w ternie jeszcze troszkę mi brakuje, troszkę kilometrów muszę przejechać aby wydłużyć dystans. Nawiązując jednak do dzisiejszej wycieczki, kurcze był moment, że serce miałem w gardle a gdyby admin w staty wliczał poziom adrenaliny to wyczerpałbym ten poziom chyba na cały sezon. Sytuacja była normalnie tragiczna. Jadę sobie lasem po wydeptanych ścieżkach i widzę w oddali spacerującego człowieczka, myślę spaceruje sobie facet po lesie więc jadę w jego stronę. Nagle jeb jetem już blisko klienta i widzę to, że on widzi mnie i woła DEBIL Misieeek !!, Misieeek, myślę sobie Misiek to pewnie jakiś zwierz, ale nie widziałem, że miśkiem będzie owczarek niemiecki z łbem jak słoń i spojrzeniem paraliżującym nawet mrugnięcia. Spojrzenie miśka mówiło wszystko "masz dwa wyjścia. pierwsze to zatrzymać się i pozwolić mi się zastanowić czy mam cię upierdolić, drugie to zmień bieg i ciśnij ile możesz bo mam ochotę cię upierdolić" Podświadomie posłuchałem Miśka i dzięki przypływowi adrenaliny i widokowi rozpędzającego się potwora pocisnąłem po leśnym terenie 42 km/h. Takiego czegoś dawno nie przeżyłem, czułem oddech Miśka na swojej prawej łydce, wiedziałem że jak choć przez chwilę przestanę kręcić to Misiek mnie zje!!!
Nie wiem jak długo to trwało, ale uwierzcie mi nie słyszałem nic poza biciem serca. Nie wiem dlaczego Misiek sobie odpuścił, może z przejęcia się sytuacją puściłem delikatniutkiego bączka którym piesio się zakrztusił i opadł z sił, nie wiem, ale nie wnikam w to, ważne że jestem cały bo gdyby mnie dopadł mogłoby by być słabo. Nie mam nic do wychodzenia z psem do lasu i puszczaniu go luzem, ale trzeba mieć choć trochę czujność. Facet mnie widział, miał czas na to aby zareagować, więc nie wiem dlaczego wcześniej nie ogarnął Miśka, nie wróciłem się i nie zapytałem:)

Ciężko jakoś dziś było. Może dlatego, że pracę skończyłem dopiero o 2 w nocy.

Piękna pogoda nad nadmorskim terenie zwiększyła chęci do przejechania się na rowerku. Od razu wjechałem sobie do lasu. W lesie jak to w lesie, mokry piasek strasznie uciążliwy na podjazdach i przeszkadzający na zjazdach. Zwalniał rower i utrudniał jego kontrolowanie. Ale tak było tylko na górkach. Ogólnie było fajnie jednak szybko zrobiło się zimno tym bardziej, że wiało dość mocno od morza, którego widok w trakcie jazdy na rowerze jest chyba jednym z najlepszych jaki można widzieć w trakcie kręcenia nogą. Brakowało mi troszkę muzyczki w uszach której nie było z uwagi na awarię telefonu. A wracając do niskich temperatur i wiatru to ktoś coś obiecywał:)……