Jazda po szosie. Trasa Sztutowo-Mikoszewo-Sztutowo

Poniżej coś dla przestrogi przed wyjazdami na wakacje. Noga z gazu i zapięte pasy.

Wypadek Jnatar gm. Stegna © Nielat

Kolejna jazda, kolejny wysiłek dla mięśni( z deka zatłuszczonych :)). Zaraz po wylocie z domu szybki wjazd do lasu i kręcenie po piaszczystym terenie, który jak już kiedyś wspominałem jest troszkę utrudnieniem z uwagi na fakt, że często niewidoczny z góry piasek potrafi wytrącić z tępa i zwolnić rower do zera. Dużym problem dla lasów jest ciężki sprzęt który rozjeżdża i tak miękkie drogi, ale cóż taka kolej rzeczy gdy cywilizacja pnie do przodu.

No i wjechałem dziś swoim "Salamandrem" w lasy mierzei z pełnym jak zawsze zapasem chęci do kręcenia i rozmyślaniu o długich dystansach:). Wszystko było by pięknie gdyby chęci szły w parze z kondycją i siłą, które po 45min porostu znikły.Ale co ja się w sumie dziwie, podejrzewam, że mój rower jest na mnie zwyczajnie w świecie zły, że musi wozić 113kg wagi, to tak jakby biker jadący w maratonie wiózł na plecach dzika:). Jestem teraz pełen motywacji do pozostawienia tego dzika w lesie i kręcenia lepszych wyników, uda się.

.........

I wyjechałem z bagcylem i nogą chętna do kręcenia, ale po paru km rozwalił mi sie suport..................

...

Dzisiaj po świątecznym obiedzie wsiadłem na rower, aby spalić to co się zjadło w dniu dzisiejszym i przez te święta i zatrzymać przyrost i tak już wielkiej masy:) Pojechałem dziś laskiem w stronę Krynicy Morskiej trasa jak dla mnie o wiele trudniejsza niż ta która prowadzi do Mikoszewa. Sporo podjazdów, ale jak to się mówi za każdym podjazdem jest zjazd:)

Wstałem tego dnia słonecznego dnia o godzinie 7.00. Dzień zaczynał się od misji poświęcenia wielkanocnego koszyczka ze świątecznymi potrawami:) Po misji "JAJO" delikatne śniadanko i przygotowania do Akcji Wisła. Naszym czyli moim i Zetinho było ponowne dotarcie do ujścia naszej najdłuższej rzek. Wyjechaliśmy przed godziną 10.00, tempo było spokojne z uwagi na mój stan kondycyjny. Zetinho wziął to pod uwagę:) Do samego Mikoszewa zrobiliśmy jedną przerwę, bardziej było to związane z drobną sesja zdjęciowa. W samym Mikoszewie mieliśmy mały problem jak dotrzeć na ujście bez zbędnej rzeźby, początkowo poszliśmy przez chaszcze, ale wyszliśmy na brzeg jednak nie ten o który nam chodziło. Postanowiliśmy się cofnąć i tak jak za pierwszym razem dojść do ujścia Wisły brzegiem morza. Spacer po piachu wymęczył mnie bardziej niż cała jazda rowerem. No i w końcu doszliśmy do naszego celu, tak jak wtedy znaleźliśmy się na Krańcu Świata.

przy ławce © Nielat

na bagnie © Nielat

na widoku © Nielat

Troszkę jazdy przed jutrzejszą kolejną akcją Wisła. Polecimy razem z Areckim po porannym świeceniu jajuszek.

troszkę kręcenia przed pracą